Anaalklierontsteking bij hond, kat, cavia, konijn, fret en overige huisdieren.
Wat zijn anaalklieren en hun functie.
Elke kat en hond heeft twee anaalklieren. Deze anaalklieren, één aan elke kant en iets onder de anus (zie plaatje), hebben via een
klein kanaaltje verbinding met de anus. De beide klieren produceren een vloeistof met een bepaalde geur en deze vloeistof
wordt middels de genoemde kanaaltjes toegevoegd aan de ontlasting. Door deze geur is uw kat of hond in staat om
zijn/haar territorium af te bakenen en met andere dieren te communiceren.
Waarom zoveel problemen met de anaalklieren?
Zoals aangegeven zijn de anaalklieren aanwezig om de ontlasting een speciale geur te geven, zodat het dier daarmee
zijn/haar territorium af kan bakenen. Tegenwoordig bestaat de diervoeding voor het grootste gedeelte uit plantaardige
bestanddelen, in vroegere tijden bestond de voeding echter grotendeels uit vlees en beenderen. De aanwijzingen worden
steeds duidelijker dat, door het hedendaagse gewijzigde voedingspatroon van de katten en honden, de hardheid van hun
ontlasting te gering wordt. De anaalklieren worden hierdoor niet meer voldoende leeggeperst. In de overvolle anaalklieren
ontstaat daardoor niet alleen een "druk", maar de opgehoopte anaalkliervulling gaat ook als het ware gisten en er gaat bacterie groei plaatsvinden, hierdoor kan uiteindelijk een ontsteking ontstaan.
Honden kunnen zelf niet met hun bek bij de anaalklieren komen en hierdoor gaan ze in de omgeving rond de staart
likken en bijten, soms tot bloedens toe. Ook het zogenaamde "sleetje rijden" is een poging van de hond om van de
irritatie en jeuk af te komen. De hond schuift hierbij met z'n achterste plat over de grond, vaak met de achterpoten
omhoog. Katten kunnen daarentegen wel zelf bij hun anaalklieren komen. We zien in de praktijk de aandoening dan ook
vaker optreden bij honden dan bij katten.
Symptomen anaalklierontsteking
met het achterwerk over de grond schuren, ook wel "sleetje rijden" genoemd
bijten en likken in de omgeving rond de staart
rond de anus een gevoelig/pijnlijk gebied
Gradaties in de anaalklierontsteking
de anaalklieren worden onvoldoende geleegd en raken overvol
de anaalklieren zijn ontstoken, hierbij kan geel/ groene pus vrijkomen, of de pus is rood door bloedbijmenging, zie 1.
er ontstaat een abces, dit is een afgekapselde ruimte die met pus gevuld is. Dit abces kan openbreken, zodat pus en bloed naar buiten komen, zie 2. Er kunnen ook complicaties optreden, zoals fistels ("gangetjes" waardoor de pus wegloopt), of uw huisdier kan misschien zijn ontlasting niet meer ophouden (incontinentie). Bovendien is een abces uitermate pijnlijk!
Het uitdrukken van de anaalklieren.
Een gezonde anaalklier is ongeveer even groot als aan doperwt en is moeilijk onder de huid te voelen. Een overvolle
anaalklier is daarentegen goed te voelen onder de huid. Als regel mag dan ook gesteld worden: zodra een anaalklier
te voelen is moet deze uitgedrukt worden. Laat dit in eerste instantie uitvoeren door een dierenarts. Indien de
anaalklieren zich regelmatig vullen, kunt u overwegen dit zelf te gaan uitvoeren. Laat het e.e.a. wel eerst aan
u uitleggen door uw dierenarts en ga niet aan de hand van een plaatje en/of tekst dit zelf proberen. Het komt namelijk
voor dat de vloeistof in de anaalklier erg dik is geworden en niet eenvoudig te verwijderen is. Dit kan dan zeer
pijnlijk zijn voor uw huisdier.
De behandeling anaalklierontsteking
In de meeste gevallen is het voldoende dat de anaalklieren door uw dierenarts worden leeggedrukt. Het komt echter steeds
vaker voor dat na enige tijd (weken) de anaalklieren weer overvol zijn en hierdoor krijgt het een chronisch karakter.
De dierenarts zal de anaalklieren steeds weer moeten uitdrukken en ze dan spoelen met antibiotica. Hiervoor moet uw hond eventueel een narcose krijgen. Soms wordt aangeraden de anaalklieren operatief te laten verwijderen.
Specifiek om te voorkomen dat het chronisch wordt en blijft is het inzetten van Anaalenzym in combinatie met Digestpoeder aan te raden.
Anaalenzym werkt direct op de anaalklieraandoening en is gelijktijdig zeer effectief tegen een eventuele ontsteking of
abcesvorming. De eerste twee dagen kan de abcesvorming sterker worden, dit is een goed teken want hierdoor komt alle
pus vrij. De Anaalenzym moet twee weken achtereen worden gegeven. Het moet minimaal een half uur voor of na het eten
worden gegeven.
Het Digestpoeder zorgt voor de verbetering van de spijsvertering en de ontlasting wordt hierdoor harder. De anaalklieren
voorzien hierdoor de ontlasting weer continue van anaalkliervloeistof, waardoor de anaalklier niet meer overvol kan
worden. Het poeder mag direct door het voedsel heen worden gegeven.
Het beste kan de behandeling met Anaalenzym en de Digestpoeder gelijktijdig worden begonnen. Voor een optimaal
resultaat is het zinvol het Digestpoeder gedurende drie maanden te geven. Indien gewenst mag Digestpoeder ook continue
worden gegeven. Het is nagenoeg smaakloos en het heeft, óók op de lange termijn, geen nadelige bijwerkingen.